Begin jaren ’80 ontstond er aandacht voor bekkenbodemproblemen,
aanvankelijk gesignaleerd vanuit de zwangerschapsbegeleiding.
In de daaropvolgende jaren nam de behandeling van bekkenbodemklachten
een grote vlucht en al gauw werden niet alleen vrouwen, maar
ook mannen en kinderen behandeld.
Eerst richtte de behandeling zich vooral op urineverlies,
daarna ook op problemen met het ophouden van de ontlasting
en pijn bij gemeenschap. Tegenwoordig maakt de bekkenfysiotherapeutische
begeleiding voor en na operaties aan blaas, baarmoeder of
prostaat deel uit van de multidisciplinaire behandeling. |